Wim is weg

Mijn grootste held is dood

Wat was hij lastig en schitterend onaangepast, en vervelend bovendien

Dit wonder van creativiteit (verdomd interressant, maar gaat u verder)

van omdenken zonder managersgereutel,

van intelligentie zo scherp als glasscherven

de Nederlandse versie van Albert Camus had ABSURD veel humor

One must imagine Sisyphus looking at you with amused, affectionate boredom

Ik hoop dat ik ooit half zo goed word in het bloed onder mensen hun nagels uit halen

Wie anders verrijkte de taal zo? Misschien Toonder, of Kees en Wim? Neen.

Heeft joe eigenlijk bijgehouden op de hoeveelste april dit alles geschiedde?

Wie zal de typisch Nederlandse lulligheid nu nog in haar onderbroek vol pindakaas tentoonstellen?

En ook qua liefde en mooie dingen:
Hoe moet het nu met Bert en Ernie?

---

Anderen over Wim:

"Kijken, scheppen en schoppen" (Sarah Sylbing)

"Diepte? Inhoud? Benadrukt Schippers niet voortdurend dat hij met toneel iets anders wil uitlokken dan begrip? Regisseur Koek, zachtjes, zonder dat Schippers het hoort: 'Volgens mij creëert Wim een paradijsje. Hij laat struikelende mensen zien die blijven proberen. Mislukken mag, het leven is toch absurd en onbelangrijk. In de omarming van dat absurde ligt een grote schoonheid. We moeten het mislukken laten lukken.'" (Paul Koek in artikel van Embrechts, VK 6-1-2015)

‘Geboren worden vind ik onzin, maar doodgaan vind ik nog veel grotere onzin’. Wim T. Schippers